Տրված հատվածն արևմտահայերենից փոխադրի՛ր արևելահայերեն․
Կան տեղեր՝ արտ կըլլան։ Հոսկե վար՝ գետին ափը, Ամըրքարի մողեստանը կա: Նետե, մաքրե մողեսներեն։ Արտ ըրե։ Հոսկե վեր՝ Թեղը կա։ Գետին ձախ ափը, խիճերու անապատ մըն է։ Ամըրքարին չորս անգամն է, մինչև Սուրբ Գևորգին լեռները կերկարի։
Խիճերը մակերեսն են, հոն ալ արտ կըլլա: Երրորդ՝ լեռ մըն ալ կա։ Թեղեն վեր է։ Ապուշտայեն անցիր, անոնց ուխտատեղին՝ Աստվածամարն ալ անցիր։ Ավազուտները։ Գետին երկու ափերը կղմինդրի գույն ավազներու տարածություն մը։ Այնքան մեծ է, որ՝ ձի վազցուր ամեն ուղղությամբ։ Աչքերդ կխտղտի՝ քանի նայիս անսահման ամայությունը։ Գետը կկորսնցնես։ Ո՞ւր է գետը, «հոս գետ չկա» կըսես դուն քեզի, մինչև որ ափերուն մոտենաս։ Քանի տասնյակներով արտեր կըլլան հոն։
Ցանե ցորենդ՝ այս երեք տեղերեն ուր որ կուզես։ Կբուսնին, բայց չեն բարձրանար։ Մինչև ծունկերդ հազիվ կհասնին։ Ծունկթաղ մը հազիվ կըլլան։ Թզուկ բերք մը կառնես։ Հասկերուն երկու կողմերը չորսական, հինգական հատիկներով։ Անոնց ալյուրն ալ վտիտ է, ուժ չունի։ Խմորն ալ չերկննար, չի բացվիր, չի տարածվիր րապաթին վրա։
Հակոբ Մնձուրի «Արմտանի այգիները»
Կան տեղեր, որտեղ արտ կա։ Այստեղից վար՝ գետի ափին, Ամըրքարի մերձակայքում կա մողեսների վայր։ Նետե, մաքրի՛ր մողեսները։ Արտ արա։ Այստեղից վերև՝ թեղի ծառեր կան։ Գետի ձախ ափը խիճերով անապատ է։ Ամըրքարին չորս անգամն է, մինչև որ Սուրբ Գևորգի լեռներն երևան։
Խիճերը մակերեսում են, այնտեղ էլ արտ կլինի։ Երրորդ՝ մի լեռ էլ կա։ Թեղից վեր է։ Ապուշտայով անցիր, անցիր ուխտատեղի՝ Աստվածամայրից էլ վեր։ Ավազուտները։ Գետի երկու ափերին կղմինդրի գույնի ավազի մեծ տարածություն կա։ Այնքան մեծ է, որ կարող ես ձի վազեցնել բոլոր ուղղություններով։ Աչքերդ խրտթում են, երբ նայում ես անսահման ամայությանը։ Գետը կորցնում ես տեսադաշտից։ «Ո՞ւր է գետը, այստեղ գետ չկա» — քեզ կըսես, մինչև որ ափերին մոտենաս։ Տասնյակներով արտեր կան այնտեղ։
Ցանի՛ր ցորենդ՝ այս երեք տեղերից, որտեղ ուզում ես։ Կբուսնի, բայց չի բարձրանա։ Հազիվ մինչև ծունկ կհասնի։ Միան՜վազ ծունկթաղ կլինի։ Մանրէ բերք կառնես։ Հասկերից երկու կողմերում՝ չորսական, հինգական հատիկներով։ Դրանց ալյուրն էլ թույլ է, ուժ չունի։ Խմորը չի ուռում, չի բացվում, չի տարածվում թաղանթի վրա։
